MIEJSCA PROPAGANDY KOMUNISTYCZNEJ

Pomnik „bitwy pod Gruszką”

Stoczona walka w okolicach miejscowości Gruszka, pomiędzy oddziałami Armii Ludowej i sowieckimi partyzantami, a znacznie przeważającymi wojskami niemieckimi, miała miejsce w nocy z 29 na 30 września 1944 roku. W propagandzie Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej wydarzenie zmistyfikowano do „największej bitwy partyzanckiej na kielecczyźnie”.

W 1954 roku sekretarz Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Kielcach, Kazimierz Rokoszewski w tajnym, wewnętrznym piśmie następująco opisał wydarzenia, które miały miejsce tuż przed bitwą pod Gruszką, gdzie oddziały zamiast prowadzić obserwacje i zwiad, urządziły uroczystość: „W noc poprzedzającą ten bój, na kwaterze, gdzie mieścił się Sztab, urządzono sobie bal z okazji imienin narzeczonej [Henryka] Połowniaka, pseudonim „Balbinka”, której przygotowano w tym celu nawet suknię balową. Tańce trwały całą noc; grały harmonie; pito wódkę(...)”

AL poniosło straty w ludziach – około 70 zabitych – oraz w sprzęcie bojowym, którego olbrzymia większość – świeżo otrzymana z ZSRR – dostała się w ręce wroga. 

Co zadziwiające, do dziś odbywają się obchody upamiętniające starcie pod Gruszką.


źródło: http://em.kielce.pl/publicystyka/prawda-o-armii-ludowej

https://echodnia.eu/swietokrzyskie/72-rocznica-kontrowersyjnej-bitwy-partyzanckiej-pod-gruszka-zobacz-jak-bylo-naprawde/ar/10657166


Tablica w Gustawowie 

W dniu 10.08.2018 r. oddział Armii Ludowej, dowodzony przez Mieczysława Moczara „Mietka” [właściwie Mikołaj Demko], zabija w potyczce niemieckiego żołnierza. 

Na pamiątkę wydarzenia w Gustawowie ustawiono tablicę z opisem wskazującym, że oddział AL „rozgromił kompanię hitlerowskiego Wehrmachtu”.


Pomnik w Modrzewinie (pamięci Henryka Kozubskiego)

 

Napis na płycie pomnika: "ZGINĘLI W WALCE Z OKUPANTEM HITLEROWSKIM 3 VII 1943R

KPT HENRYK KOZUBSKI PSEUDONIM "KALIŃSKI" LAT 23 SZEF SZTABU OKRĘGU KIELECKIEGO GL

GWARDZISTA PSEUDONIM "EDWARD" Z WARSZAWY LAT OKOŁO 27

PARTYZANT RADZIECKI GWARDZISTA PSEUDONIM "OLEK" LAT OKOŁO 22

KOBIETA Z WARSZAWY LAT OKOŁO 35

CZEŚĆ ICH PAMIĘCI MODRZEWINA 1974"

Henryk Kozubski (1920-1943) pod ps. „Kaliński”, był tzw. szefem sztabu okręgu kieleckiego komunistycznej Gwardii Ludowej. Gwardia Ludowa została utworzona jako zbrojne ramię stalinowskiej konspiracji Polskiej Partii Robotniczej, ściśle podporządkowanej ośrodkom dowódczym w ZSRS. Zginął w lipcu 1943 r. we wsi Dziadek (obecnie Modrzewina) w wyniku niemieckiej obławy przygotowanej na oddział GL Władysława Staromłyńskiego ps. „Żbik”. W świetle faktów historycznych osoba Henryka Kozubskiego stanowi symbol komunizmu.


Pomnik w Pardołowie (pamięci zamordowanych 11 przedstawicieli PPR i AL) oraz kwatera pomordowanych na cmentarzu w Odrowążu

 

Władysław Staromłyński, ps. „Żbik”, był dowódcą oddziału partyzanckiego Armii Ludowej, konspiracyjnej organizacji zbrojnej Polskiej Partii Robotniczej, podległa ośrodkom dowódczym w ZSRR. 

„Żbik” zginął w wyniku bratobójczych porachunków pomiędzy AL i NSZ. 

Początek konfliktu wiąże się z Józefem Wyrwą „Starym” , hubalczykiem, który związany był w okresie 1943 r. z NSZ. 

„Żbik” natomiast po rozbiciu oddziału AL znalazł miejsce w oddziale Józefa Madeja „Jerzego”  [Bataliony Chłopskie, AK]. 

Oddział „Jerzego” przy udziale „Żbika” przeprowadził na „Starego” zasadzkę we wsi Koliszowy za rzekomą współpracę z żandarmem niemieckim. 

W strzelaninie zginął jeden z żołnierzy „Starego”, a dwaj inni zostali aresztowani a następnie zastrzeleni. 

O odwecie 19 stycznia 1944 r.  oddziały NSZ zabili „Żbika” w Pardołowie. Jednocześnie zginęło wówczas z rąk NSZ 10 innych przedstawicieli PPR i AL. 

Zarówno wydarzenia w Koliszowach, jak i w Pardołowie, nie są do końca wyjaśnione. Przedstawiane są ich różne wersje. 

Treść tablicy na pomniku w Pardołowie i kwaterze cmentarnej w Odrowążu wskazuje natomiast, że ofiary „poległy w walce z faszyzmem o Polskę Ludową”. 

 

Józef Wyrwa „Stary” opuścił NSZ, gdy zorientował się o wpływach w organizacji agenta gestapo „Toma”.